نویسنده: محمد پورصادقی

فیلم کوتاه «رَمی» به تهیه‌کنندگی کسری تیرسحر و نویسندگی و کارگردانی پویان رستمی، در جشنواره بین‌المللی Budapest Film Festival موفق به کسب جایزه بهترین فیلمبرداری شد. این جشنواره که با هدف حمایت از سینمای مستقل و معرفی فیلم‌سازان تازه‌نفس به مخاطبان جهانی برگزار می‌شود، از میان برگزیدگان سال، بهترین آثار را انتخاب و در قلب شهر بوداپست به نمایش می‌گذارد. جایزه بهترین فیلمبرداری این دوره به کسری تیرسحر برای فیلم کوتاه «رَمی» تعلق گرفت؛ فیلمی شاعرانه و آیینی که پیش‌تر نیز در جشنواره‌های بین‌المللی از جمله Best Shorts و Accolade Global Film Competition آمریکا موفق به دریافت جوایز مهمی...

سینمافا- آرین نغزگو- سروش صحت در دومین تجربه سینمایی‌اش، همچنان ترکیب آشنای تلخی و شیرینی را به‌عنوان امضای شخصی خود حفظ کرده است. «صبحانه با زرافه‌ها» ایده‌ای دارد که از ابتدا تا پایان، سعی می‌کند میان شوخ‌طبعی و تأمل، پلی برقرار کند. اگرچه روایت به اندازه‌ی «جهان با من برقص» فشرده و منسجم نیست، اما همین فضای باز و سبک آزادتر به فیلم امکان می‌دهد هم جدیت را حفظ کند و هم برای مخاطب عام قابل‌دسترس بماند. داستان با گردهمایی‌ای دوستانه آغاز می‌شود و آرام‌آرام مسیرش را به موقعیت‌های تلخ‌تر می‌کشاند. در این مسیر، شوخی‌ها نقش ضرب‌آهنگ‌ساز دارند؛ جایی...

سینمافا- کیوان بهارلویی – اگر داریوش مهرجویی با ترجمه کتاب “جهان های هولوگرافیک” به دنبال آن بود که ربطی هرچند اندک میان مباحث فلسفی و قدرت فراطبیعی انسان ایجاد کند، حالا محصولی در سینماهای ایران عرضه شده به نام “سرآغاز” که قصد دارد با نوعی روایت متقاطع مشابه “تصادف”پل هگیس، جهان های موازی را مرتبط داند با قدرت بالای ذهن و تفکر در آدمی. تناسخ و دنیاهای موازی ازجمله مباحثی بوده که از دیرباز مرکز تولید فیلم‌ها و سریالهای مختلفی شده؛ “دکتر استرنج”، “زمین دیگر”، “دکتر هو”، “متناقض‌نمای کلاورفیلد”، “مَه” و “یکه‌تاز” از آثار سینمایی مرتبط با این مضمون...

سینمافا- محمد پورصادقی- فیلم “تمساح خونی” به کارگردانی جواد عزتی و نویسندگی پدرام سعیدی افشار به یکی از پرفروش ترین‌های سینما در چندسال اخیر تبدیل شده است، در ادامه نگاهی کلی بر کیفیت این اثر (بدون اشاره به داستان و اتفاقات) می‌اندازیم. «تمساخ خونی» به عنوان اولین اثر سینمایی جواد عزتی، می‌تواند از دو منظر جالب توجه باشد. اولی آن‌که این هنرمند، یک بازیگر توانمند و خوش سابقه است و طرفداران بسیاری مشتاق قضاوت نحوه‌ی عملکرد او در جایگاه کارگردان هستند. دوم آن‌که این فیلم در جشنواره‌ی فیلم سال ۱۴۰۲ برنده‌ی عنوان بهترین فیلم اول شد. از این رو،...

سینمافا- محمد پورصادقی- فیلم “جنگل پرتقال” به نویسندگی و کارگردانی آرمان خوانساریان با بازی میرسعید مولویان و سارا بهرامی پس از وعده‌های متعدد اکران شد و مورد استقبال گسترده‌ی مخاطبان قرار گرفته است. در ادامه (بدون افشای داستان) نگاهی می‌اندازیم بر کیفیت این اثر سینمایی. آن طور که در خلاصه‌ی فیلم آمده، سهراب بهاریان، یک نمایشنامه‌نویس ناامید است که پس از سال‌ها بیکاری، به عنوان یک معلم در یک دبیرستان شغلی پیدا کرده است. برای حفظ این شغل جدید، او مجبور است مدرک تحصیلی معتبری ارائه دهد. سهراب پس از ۱۵ سال به شهر دانشگاهی‌اش بازمی‌گردد، اما سفر او...

سینمافا- محمد پورصادقی- به مناسبت اکران فیلم “نگهبان شب”، آخرین ساخته‌ی رضا میرکریمی با نویسندگی مشترک او و محمد داوودی، نگاهی می‌اندازیم بر کیفیت کلی این اثر، بدون لو رفتن داستان یا کاهش جذابیت. تورج الوند، لاله مرزبان، علی اکبر اصانلو و محسن کیایی بازیگران اصلی این فیلم هستند. رضا میرکریمی کارگردان صاحب سبکی است که تخصص آن، معطوف کردن نگاه مخاطب به روابط عادی و روزمره‌ی زندگی انسان‌ها در دل شرایط مختلف اجتماعی است. او در نگهبان شب با تکیه بر این تجربه و به مدد قلم محمد داوودی به سراغ داستان ساده‌ی یک کارگر شهرستانی رفته است...

سینمافا- “برادران لیلا” سومین فیلم بلند “سعید روستایی” است. کماکان بهترین فیلم فیلمساز فیلم اولش “ابد و یک روز” است و دو فیلم بعدی “متری شش و نیم” و “برداران لیلا” در جایگاه بعدی قرار می گیرند. برادران لیلا ترکیبی از ابد و یک روز و فیلم کوتاه خوب “مراسم” است. فیلم از همان آغاز رویکردی رئالیستی و مستند نما دارد. مثل سکانس کارخانه که آشکارا ما به ازای بیرونی دارد و حداقل اعتراضات کشت و نیشکر هفت تپه خوزستان را بیاد می آورد و یا سکانس آغازین فوت بزرگ قوم و تلاش برای جانشینی اش با اینکه برای...

پردازش عنوان فیلم «جاده خاکی»، اولین بازی کشف و شهودی‌ای است که پناه پناهی به عنوان کارگردان اثر با مخاطب خود به‌راه می‌اندازد. این بازی پیوند خورده است با مسیرهایی که در ناکجا آبادها بدون هیچ تابلو و علامتی ادامه دارند و مسافران را به جاهایی می‌برند که در آن‌ها هیچ چیز نیست غیر از تنهایی شخصیت‌ها با خودشان.