انتخاب صفحه

«گرین بوک» سه جایزه اسکار را به خود اختصاص داده است: بهترین فیلمنامه اوریجینال، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و بهترین فیلم

نقد فیلم «گرین بوک» (Green Book) اثر پیتر فارلی

نقد فیلم «گرین بوک» (Green Book) اثر پیتر فارلی

سینمافا- محمد خضریان‌زاده- تونی لیپ (ویگو مورتنسن) بعد از اخراج شدن از کلوپ کوپاکابانا برای ادامه امورات زندگی خانوادگی‌اش برای استخدام به دفتر دکتر شرلی (ماهرشالا علی) که پیانیست معروف و مشهور افریقایی – امریکایی است می‌رود و در نهایت برای دو ماه راننده دکتر شرلی می‌شود و همراه او راهی سفر می شوند.

گرین بوک درامی در ژانر زندگینامه – کمدی است که در شروعش بار کمدی فیلم بیشتر به چشم می خورد و در ادامه رویدادهای جدی‌تر پدید می‌آید که خیلی سطحی و گذرا مطرح می شود و به سرعت عبور می‌کند و بالعکس هم نیز رخ می دهد که بعضی از سکانس‌ها مدام تکرار می‌شوند و مخاطب زده می‌شود. مانند سیگار کشیدن تونی در ماشین و هر مکان دیگر که تا انتها چندین مرتبه نمایش داده می‌شود. مسئله «درست صحبت کردن و فن بیان»  فقط مطرح می شود و عمقی نمی‌یابد. تکرار بیش از حد ایده درون ماشین که تونی مدام می‌خواهد صورتش را برگرداند و با دکتر صحبت بکند و دکتر هر بار به تونی می‌گوید حواست به جلو و رانندگیت باشد و خیلی پلان سکانس‌ها به همین ترتیب شعاری باقی می‌ماند.

گفت و گوهای دیگر از جمله بحث نژادپرستی، هم‌جنس‌گرایی و مواجه با پلیس و قانون فقط در حد یک سکانس دیده می‌شود و به سرعت عبور می کند. سوال این‌که دکتر وقتی شرایط کلی خودش را می‌داند چرا راننده ای را استخدام می‌کند که با روحیات و شرایطش مطابق و همسان نیست؟ ضعف در فیلمنامه است که صد البته از شروع فیلم مشخص بود، چون سی دقیقه ابتدایی هم خیلی کش دار و در راستای موضوع اصلی فیلم نبود.

در مجموع با اثری الهام گرفته از یک داستان واقعی مواجه هستیم که کاراکترهای فیلم به خوبی شخصیت پردازی نشدند و فقط اسامی آن‌ها را در تیتراژ پایانی میبینیم.

نمره: ۳ از ۱۰

نظر شما در مورد موضوع بالا چیست؟

avatar

جدول ارزشگذاری سینمافا بر فیلم‌های سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر

پوستر رسمی گزارش فرار یوسفی

آخرین ویدئوها

در حال بارگذاری...

آخرین تیترها

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

بایگانی

آرشیو سایت سینمافا از بهمن ۱۳۸۸ تا شهریور ۱۳۹۵