انتخاب صفحه

تنها شانس ایران برای اسکار

بدون درنگ، بدون تعلل

بدون درنگ، بدون تعلل

سینمافا- فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» شب گذشته حضوری فراتر از انتظار را تجربه کرد. کسب دو جایزه کارگردانی و بازیگری مرد، نشان داد که داوران بخش «افق‌ها» حسابی فیلم را دوست داشته‌اند چرا که در این جشنواره‌ها، معمولا جوایز بین فیلم‌های مختلف تقسیم می‌شود و کم‌تر پیش می‌آید یک فیلم به دو جایزه برسد.

پیش‌تر هم جلیلوند با «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» حضور موفقی در جشنواره ونیز داشت و امسال هم واکنش‌های منتقدان و مسئولان جشنواره به او و فیلمش توام با احترام و ستایش بود.

حال که سینمای ایران، فرصت جدیدی را برای شناخته شدنش در سطح جهان پیدا کرده، باید تمام تلاشش را برای حمایت از او بگذارد. خوشبختانه در سال‌های گذشته فیلمسازانی چون اصغر فرهادی و جعفر پناهی افتخارات زیادی را برای سینمای ایران رقم زده‌اند. به نظر می‌رسد وحید جلیلوند هم حالا دیگر خود را تثبیت کرده است.

از سوی دیگر، دست سینمای ایران هم امسال خالیست. امسال تقریبا حضوری ضعیف را در جشنواره‌های کن و برلین تجربه کردیم. در این میان تنها نقطه امیدبخش، همین فیلم جلیلوند بود. یک ماه پیش که فیلم در بخش «افق‌ها» از جشنواره فیلم ونیز پذیرفته شد هم گفتیم که با توجه به این موضوع و همین‌طور موفقیت فیلم قبلی جلیلوند، «بدون تاریخ، بدون امضاء» بهترین گزینه برای ارسال به اسکار است. حالا که فیلم دو جایزه هم کسب کرده، دیگر تردیدی وجود ندارد که این عملا تنها فرصت سینمای ایران است.

البته باید واقع‌بین بود. «بدون تاریخ، بدون امضاء» هم قرار نیست معجزه کند. به احتمال بسیار زیاد فیلم حتی به لیست اولیه بخش خارجی زبان هم راه پیدا نمی‌کند. چون رقبای مهمی از کشورهای دیگر دارد مثل «مربع» از سوئد که نخل طلای کن را برده. ولی شاید موفقیت‌های سال‌های گذشته فرهادی و همین‌طور جوایز فیلم جلیلوند، بتواند کورسویی از امید را در دل‌مان زنده نگه دارد که اگر فیلم پخش‌کننده خوبی به دست آورد، اتفاقاتی برایش بیافتد.

اکنون زمان کمی باقیست. باید سریعا فیلم اکرانی یک هفته‌ای را در سینماها تجربه کند و بلافاصله به اسکار ارسال شود. بعد هم تا جایی که امکان دارد برای معرفی بیشتر فیلم، تلاش شود. از جمله جوایز جشنواره ونیز می‌تواند بسیاری از جشنواره‌ها را در ماه‌های آینده به پذیرش آن متمایل کند. اگر در نهایت اتفاق خاصی برای فیلم نیافتد، دست کم می‌تواند وزن جوایزش را به قدری سنگین کند که فیلم بعدی جلیلوند در بخش اصلی جشنواره ونیز، پذیرفته شود. روندی که بسیاری از فیلمسازان مطرح جهان تجربه می‌کنند، یعنی ابتدا در بخش‌های جنبی جشنواره‌ها معرفی می‌شوند و بعد از چند فیلم، در بخش اصلی حضور پیدا می‌کنند.

نظر شما در مورد موضوع بالا چیست؟

اولین نفری باشید که نظر می دهد!

avatar
wpDiscuz

آخرین ویدئوها

در حال بارگذاری...

آخرین تیترها

بایگانی